Διδασκαλία Ελεύθερου-Γραμμικού Σχεδίου στην Β' Λυκείου
Ο Μαγικός Κόσμος του Σχεδίου


Μια μέρα με πήρε τηλέφωνο μια συνάδελφος να με ρωτήσει εάν θα με ενδιέφερε να διδάξω σχέδιο σε μια τάξη Β' λυκείου."Δεν είναι κλασσικό σχέδιο , είναι κάπως πιο ελεύθερο το θέμα", μου είπε.

Εγώ, παρ'όλο ότι θα ήτανε τρέλα να αναλάβω άλλη μια δουλειά, δέχθηκα μια και θα μπορούσα να μοιραστώ και με άλλους αυτά που μ'αρέσουν, στην τέχνη και στις κατασκευές, και που μέχρι τώρα δεν είχα την ευκαιρία να το κάνω. Επιπλέον θα είχα επαφή με μια ηλικία παιδιών (εφήβων), που θα μπορούσαν να είναι δικά μου, ενώ ταυτόχρονα αισθάνομαι ότι δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ήμουνα και εγώ στο σχολείο !!!

Διάβασα την ύλη του υπουργείου και το βιβλίο του ΟΔΒ.
Σκέφτηκα να τους δείξω πώς το σχέδιο με οποιαδήποτε μορφή μπαίνει μέσα στην ζωή μας και πώς τα πάντα γύρω μας έχουν σχέση με εμάς, δηλ. με το σώμα μας, με το πώς τα χρησιμοποούμε. Έτσι για παράδειγμα τα σπίτια μας έχουν διαστάσεις σε σχέση με το ύψος μας και το πλάτος μας, ένα φλυτζάνι είναι τόσο φαρδύ όσο χρειάζεται για να "αγκαλιάζεται" από το χέρι μας, μια καρέκλα "αγκαλιάζει" το σώμα μας, κτλ.

Αυτή η θεώρηση του σχεδίου είναι κάπως πιο "τεχνική" και έχει να κάνει με κατασκευαστικά σχέδια χώρων ή αντικειμένων.

Είναι όμως και κάτι άλλο που μας κάνει να σχεδιάζουμε-ζωγραφίζουμε. Είναι μια ανάγκη να εκφράσουμε αυτό που αισθανόμαστε. Είναι όπως τα όνειρα, που μας βγαίνουν στο συνειδητό εικόνες, χρώματα, σχήματα, μοτίβα, που έχουμε δεί (και όχι αναγκαστικά παρατηρήσει), ή αισθανθεί. Είναι όλα αυτά τα σχέδια που φτιάχνουμε στο μάθημα όταν βαριόμαστε, ή όταν τηλεφωνάμε...

Αυτή η "ελεύθερη" έκφραση μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης όψεως "άναρχη", αλλά παρ'όλα αυτά καλλιεργείται μέσα από την επαφή μας με τις τέχνες και τις γνώσεις μας.

Η έκφρασή μας μέσα από κάποια μορφή τέχνης είναι μια υπέροχη δημιουργία που μας πληρεί, μας ολοκληρώνει και ίσως μας κάνει ευτυχισμένους...
Για να ασχοληθούμε με κάποια τέχνη δεν είναι ανάγκη να είμαστε "εξαιρετικά ταλέντα". Αρκεί να μας αρέσει και να μας ευχαριστεί.
Για όλα όμως χρειάζεται επιμονή, υπομονή και προσπάθεια για να βγει ένα "καλό" αποτέλεσμα.

Αυτά ήτανε τα κυριώτερα μηνύματα που ήθελα να δώσω μέσα από αυτό το μάθημα.

Έβαλα στα μαθήματα τον τίτλο "Ο Μαγικός Κόσμος του Σχεδίου", γιατί τα σχέδια είτε είναι "τεχνικά", είτε είναι "ελεύθερα", είναι μαγικά, μας συνεπαίρνουν στον κόσμο τους.

Την ώρα που τα φτιάχνουμε ταξιδεύουμε "μέσα" τους, τα ζούμε, και στο τέλος παίρνουν ζωή και στέκονται απεναντί μας σαν φωτογραφίες ενός ονείρου.

Πολλές φορές το μάθημα κινδύνευσε να γίνει "η ώρα του παιδιού" μια και νομίζω ότι για τα παιδιά, μάθημα είναι μόνο ότι είναι αυστηρά ορισμένο και συγκεκριμένο, ενώ η ελεύθερη εικαστική έκφραση "λογαριάζεται" ως ξεκούραση από τα άλλα μαθήματα. Ελπίζω, να μπόρεσα στα μαθήματα να μεταδώσω την άλλη άποψη, ότι η μάθηση μπορεί να είναι και ευχάριστη ...

Θεοδοσία Μπίτζου